Fleur is een singer-songwriter van eigen bodem met een uitgesproken eigen stijl. Geboren in een muzikale doch geestelijk erg
ongezonde familie zocht zij al jong haar heil in het componeren van kleine muziekstukjes. Tot op heden schrijft Fleur haar
getroebleerde jeugd en haar huidig jammerlijk bestaan van zich af in een muzikaal dagboek en treedt daar ook nog eens mee
op: haar dramatische Engelstalige liedjes zingt ze vanachter de piano waarop ze zichzelf begeleidt.
Luisteraars onderscheppen in Fleurs muziek invloeden uit pop, folk, rock, klassieke- en niet te vergeten filmmuziek. Dat zou
wel eens kunnen kloppen want als baby werd de singer-songwriter in spé door haar moeder op pop- en rockmuziek door elkaar
geschud, als tiener danste ze de bourrée op plaatselijke volksbals en Fleurs verdere stamboom verdiept zich al eeuwen in
klassieke partituren voor piano of viool.
Gedreven door een tomeloos verlangen naar rijkdom en roem, besloot Fleur enkele jaren geleden haar liedjes op het publiek los
te laten. Via omzwervingen langs verstrooide muzikanten en zelfingenomen producers ontmoette ze een dikbuikige producer/
manager/platenbaas die haar gouden bergen beloofde en met wie ze in volle naïviteit haar eerste single ‘Sixteen’ opnam in 2006.
De beloofde schatten bleven natuurlijk uit, de single kwam niet eens op de radio want de platenbaas… die ging failliet. Na een
paar flinke huilbuien besloot Fleur het ditmaal anders aan te pakken: ze wilde niet langer afhankelijk zijn van mensen met grote
namen en dito pensen en zou voortaan zichzelf boeken. Vanaf die dag stond Fleur elk weekend op een ander podium, in telkens
een ander paar schoenen. Het publiek huilde keer op keer, niet uit frustratie zoals kwatongen zouden kunnen beweren, maar
wegens intense ontroering. Toch, al stroomde het geld binnen en was Fleur in geen tijd zo verschrikkelijk beroemd dat ze een
zonnebril moest dragen tijdens het kopen van maandverband en toiletpapier, iets ontbrak er nog. Lag het aan haar horoscoop?
Moest ze op dieet? In therapie misschien? Of was het de eenzaamheid op het podium, tijdens het solo spelen? Gokkend op dat
laatste besloot ze de studio in te duiken met een bevriend producer, om zo haar nummers met een ruimer instrumentarium uit
de diepen. Sindsdien is ze door niemand meer gezien. Men vermoedt dat ze nog in leven is aangezien er maandelijks cartoons
van haar hand in Goedele magazine en Ché verschijnen. Men denkt dat ze nog steeds ergens in het verborgene aan haar muziek werkt.
Zij die Fleur weten te strikken voor een optreden, mogen zich gelukkig prijzen.
:: redording solo tracks by Guy Lejeune @ Buster -www.busterpodium.be ::
Hello!! Zalig!! Ik luister zo graag naar een zanger(es) die met de piano zingt en zelfs speelt! Zeer mooie energie in uw piano spel, hypnotische stem, en beautiful harmonies!! Bye! Alvin
Dat voelt alsof je je hele maag moet uitkotsen alsook je dikke en dunne darm! Plus daarbij zie je eruit als een geplukte kip met rode hond. Nooit meer een weekdier dus. Groeten uit het regenachtige Londen (opnames met Sharko). Tot eens in de Daring? th
