Eskiden ehli sınaate halkımızca zenaat erbabından, zenaat ehli denirdi. Ehli hırfet bizde genel olarak sanatkârlara denir.
Herif, harif, sanat ehli demektir. Buna halk herif der. Bu tâbir son asırlarda hakaret makamında kullanılmıştır.
Dilimizde “erfâne ile” diye bir tâbir vardır. Bir yere toplu gidildiğinde herkesin birer şey yapıp getirmesine derler. Buna İstanbul’un kibar dilinde “arifane” derler. Bu “harifhâne” den bozmadır. Zira bizde ehli sanat ve sınaat senede muayyen birkaç günde toplanır. Herkes bir şey hazırlar getirir. Hepsini bir araya koyarak birbirlerine ziyafet çekerler ve aynı zamanda yetişen talebeyi “çırakları” kendi aralarında dinî bir merasimle bellerine peştamal bağlarlar. Bu bir nevi’ diploma törenidir.
Ord. Prof. Dr. Süheyl Ünver. Türk İnce El Sanatları, Atatürk Konferansları 1963, Türk Tarih Kurumu Yayınları syf:104, 1991
Online Now!
