|
in English
Pustki (The Empties)
The history of the band starts in 1999, in a small Polish town, Ostrówek, 30 km from Warsaw. The group was created by two friends from Ostrówek, a guitar player Radek Łukasiewicz and a singer/bassist Janek Piętka. They were soon joined by a drummer Grzegorz Śluz, keyboard player Daniel Pigoński and a percussionist Milena Łukasiewicz.
This line-up recorded the first album of the band, entitled “Studio Pustki”, which was released in 2001 by Antena Krzyku and distributed also in USA and Czech Republic by Tamizdat. The CD got very good reviews and the group was considered by Polish press as one of the most promising new bands of the year. Pustki’s songs were very melodic on one hand, and raw, on the other. The tunes, the way of recording them and the archaic sound of instruments may have reminded the listener of the rebellious music of 60s and 70s, but the compositions and arrangements sounded quite modern.
After the release of the first album the line-up changed, Daniel Pigoński and Milena Łukasiewicz left the band. Then the group invited to participate a musician from Wrocław, Filip Zawada, who was first considered as a replacement of Pigoński on keyboards, but eventually became a new bass player. After a period of time when Piętka was sharing the duties of both the singer and the keyboard player, there appeared a new person in the group – Barbara Wrońska, who was playing keyboards and providing backing vocals. This incarnation of the band released in April 2004 a new album, entitled “8 Ohm” which was considered by many journalists as an alternative album of the year in Poland. It showed another face of the band: more melancholic and calm, but with more sophisticated arrangements (strings, vibraphone, harmonium, electronic rhythms). In June 2004 the group toured with No Means No as a special guest of the legendary band (Canadians bought “Studio Pustki” during their previous visit to Poland).
Apart from working on their regular albums Pustki got also involved in creating soundtracks for movies and theatre plays. They composed a soundtrack for a USRR silent movie (AELITA, 1924, Yakov Protazanov, science-fiction) and played live with the film (tour in Poland and Germany); also soundtracks for 2 Polish movies ('Doskonałe Popołudnie', directed by Przemysław Wojcieszek, the only Polish movie presented at the Berlinale festival in February 2006), and 'Marco P. i złodzieje rowerów', diredted by Bodo Kox; Grand Prix at the Oskaradia - Polish festival of alternative cinema).
In 2006 Pustki released a CD entitled “Do mi no”, one of the most awaited albums that year in Poland. The CD was full of typical of the band, raw and unpredictable songs, which were at the same time catchy enough to become single hits.
In 2007 there were another changes in the line-up. The bassist Filip Zawada and the original singer Janek Piętka left the band. The group was on the verge of dissolving but eventually decided to carry on. Barbara Wrońska became a lead singer and a new bassist, Szymon Tarkowski (also playing in another popular Polish group, called Płyny), joined the band.
They started working together on a new material, recording in early spring 2008 two songs for a compilation “Wyspiański Wyzwala”. It was a collection of songs by various Polish bands using as lyrics the poetry of one of the most important Polish Romantic poets – Stanisław Wyspiański. The compilation was promoted by a Pustki song “Wesoły Jestem”.
In the autumn 2008 a new regular album by Pustki was published, entitled “Koniec Kryzysu”. It appeared to be the most successful of the band’s releases, containing several hit singles and having the best reception from the music press in the history of the band. The journalists emphasized sophisticated arrangements, catchy melodies and interesting lyrics, full of intelligent word plays. The album was chosen as the best album of the year by an alternative music magazine Pulp and by Program 3, a radio channel broadcast by the Polish public broadcaster, Polskie Radio (Polish Radio). It was also nominated to the Fryderyk, the annual award in Polish music (its status in the Polish public can be compared to the American Grammy and the UK's BRIT Award) and Paszport Polityki (Polityka's Passport), an annual prestigious Polish award presented by the weekly magazine Polityka.
po polsku
Zespół został założony w sierpniu 1999 roku w Ostrówku pod Warszawą przez gitarzystę Radka Łukasiewicza, perkusistę Grzegorza Śluza i śpiewającego basistę Janka Piętkę. Jako, że próby formacji odbywały się w komórce zwanej kolokwialnie "pustkami", muzycy postanowili nazwać swój zespół - Pustki.
Debiutancka płyta "Studio Pustki" ukazała się w 2001 roku. Album zebrał wiele pozytywnych recenzji w muzycznej prasie, a promująca go piosenka 'Patyczak' zyskała status alternatywnego przeboju.
Niedługo po wydaniu debiutanckiej płyty, w 2002 roku, doszło do zmian w składzie. Zespół opuścili grająca na instrumentach perkusyjnych Milena Łukasiewicz oraz klawiszowiec Daniel Pigoński (który założył później takie formacje jak Elektrolot czy Polpo Motel). Nowym nabytkiem grupy został basista Filip Zawada. Janek Piętka, dotychczasowy basista, przejął natomiast funkcję klawiszowca. W tym zestawieniu personalnym nastąpił okres grania rozbudowanych, improwizowanych i w dużej mierze instrumentalnych kompozycji (występy m.in. na Festiwalu Wujek).
W 2004 wydany został wielowątkowy, eklektyczny album 8 Ohm, na którym oprócz standardowego rockowego instrumentarium można było usłyszeć dźwięki saksofonu, skrzypiec, fisharmonii i wibrafonu. Według samych muzyków był on wyrazem tzw. Muzyki Ściany Wschodniej. Na płycie '8 Ohm' po raz pierwszy pojawiła się w składzie grupy grająca na skrzypcach i instrumentach klawiszowych wokalistka Barbara Wrońska.
W 2006 ukazała się trzecia płyta Pustek Do mi no. Przyczyniła się ona do popularności grupy dzięki przebojowym piosenkom takim jak "Telefon do Przyjaciela", "Tchu mi Brak", czy "Słabość Chwilowa". Ukoronowaniem tej fali popularności był świetnie przyjęty koncert w ramach imprezy Open'er Festival w Gdyni 2006.
Oprócz nagrywania regularnych albumów zespół stworzył też muzykę do filmów Doskonałe popołudnie w reżyserii Przemysława Wojcieszka, Marco P. i złodzieje rowerów w reżyserii Bodo Koxa oraz do radzieckiego, niemego, przedwojennego filmu Aelita, którego reżyserem był Jakow Protazanow. Pustki napisały też muzykę do spektakli Cokolwiek się zdarzy, kocham cię, Osobisty Jezus i Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku, wszystkie trzy przedstawienia w reżyserii Przemysława Wojcieszka.
Na początku 2007 doszło do kolejnych zmian personalnych w grupie – najpierw zespół opuścił basista Filip Zawada, a kilka miesięcy później wokalista i współzałożyciel zespołu Janek Piętka. Zespół postanowił jednak kontynuować działalność, funkcję głównego wokalu przejęła Barbara Wrońska, a w kwietniu 2007 basistą został Szymon Tarkowski, znany z takich formacji jak Wiosna czy Płyny. Grupa postanowiła wówczas przenieść na stałe swoją działalność z Ostrówka do Warszawy.
Pod koniec 2007 zespół nagrał dwie piosenki na składankę Wyspiański wyzwala, poświęconą poezji Stanisława Wyspiańskiego. Album promował utwór Pustek Wesoły jestem. Drugi utwór Pustek na tym wydawnictwie to "Jakżesz ja się uspokoję", do którego nagrano również teledysk.
17 października 2008 ukazała się czwarta płyta grupy zatytułowana Koniec kryzysu, promowana singlem Parzydełko. Okazała się kolejnym przełomem w karierze zespołu, zdobywając jeszcze większą popularność niż jej poprzedniczka "Do Mi No". Zespół zebrał znakomite recenzje, został nominowany do wielu prestiżowych nagród, takich jak Paszport Polityki czy Fryderyk. Radiowa Trójka oraz popkulturowe pismo Pulp uznały Pustki za zespół roku a "Koniec Kryzysu" za album roku 2008.
|