|
Χαριστική Βολή
Φιλοδοξούμε λοιπόν και με τα τραγούδια μας να ενισχύσουμε το Φαιοκόκκινο Μέτωπο ενάντια στον Καπιταλισμό και την Πλουτοκρατία , να δώσουμε την Χαριστική Βολή σε όλους αυτούς που καπηλεύονται Ιδέες και Σύμβολα , σε όλους αυτούς που στηρίζουν αντιλαϊκές πολιτικές και πρακτικές.
Δεν το κρύβουμε και δεν έχουμε λόγο να το κάνουμε ότι είμαστε 100% πολιτικοποιημένοι στις γραμμές του Επαναστατικού Προλεταριακού Εθνικισμού.
Σύντροφοι μας βρίσκονται σε επαναστατικές πολιτικές εκφράσεις πάντα όμως με αντικαπιταλιστικό σκεπτικό είτε πρόκειται για Αυτόνομους Εθνικιστές , είτε για πιστούς των θρυλικών SA , του Ernst Rohm και της Σοσιαλιστικής πτέρυγας του Κινήματος , είτε για Ριζοσπάστες Αντικαπιταλιστές και θαυμαστές του Γκεβάρα , Ράμος και άλλων πραγματικών Επαναστατών αλλά και ηθικούς υπερασπιστές της σημερινής Βορειοκορεάτικης αντίστασης.
Το ντέμο μας αποτελείται από 6 κομμάτια και θα διανεμηθεί εντελώς ΔΩΡΕΑΝ μέσω συντρόφων σε ολόκληρη την χώρα και μέσω επιλεγμένων σημείων διανομής.
Οι δικές μας Ιδέες δεν πωλούνται !
Επιβάλλεται η Αντιγραφή του ντέμο !
Το ντέμο συνολικά ως κίνηση αφιερώνεται στην μνήμη του Σοσιαλιστή Εθνικοεπαναστάτη Ernst Rohm , στους 2 κύριους εκφραστές της Σοσιαλιστικής Πτέρυγας τους NSDAP Όττο και Γκρέγκορ Στράσσερ , και στον μεγάλο Πατριώτη αντάρτη και πιστό φίλο του Εθνικιστή Περόν Κομμαντάντε Τσε Γκεβάρα.
Έξι κομμάτια θα παρουσιαστούν μέσω της ιστοσελίδας μας ώστε να τα έχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες.
"Όποιος δεν οπλίζεται πεθαίνει, όποιος δεν πεθαίνει θάβεται ζωντανός μέσα στις φυλακές, τα σωφρονιστικά ιδρύματα, μέσα στα θλιβερά τσιμεντένια κελιά"
Ulrike Meinhoff
« Κερδίσαμε μια μάχη στον δρόμο της Εθνικοσοσιαλιστικής Επανάστασης . Η Πρώτη Επανάσταση η Εθνική , τελείωσε. Ώρα να αρχίσει η Δεύτερη Επανάσταση , η Σοσιαλιστική».
Ερνστ Ρεμ
« Ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν σε επίσημες θέσεις άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα για το πνεύμα της επανάστασης μας. Πρέπει αδίστακτα να απαλλαγούμε από αυτούς , εάν τολμήσουν να εφαρμόσουν τις αντιδραστικές ιδέες τους»
Ερνστ Ρεμ
«Επιζητούμε την Καταστροφή.
Μόνο η καταστροφή
θα καθαρίσει τα πάντα από
το σάπιο φιλελεύθερο σύστημα
και θ' ανοίξει τον δρόμο
σ' εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές.
Γι' αυτό υποστηρίζουμε
ότι εναντιώνεται στο σύστημα ,
ότι το βλάπτει κάθε απεργία
κάθε κρίση , κάθε κρατική αδυναμία.
. . . Με πείσμα και θέληση ,
μέχρι να πεθάνει το κράτος.»
Γκρέγκορ Στράσσερ
Στράσσερ &
Στράσσερ.
Οι Σοσιαλιστές του Εθνικοσοσιαλισμού.
Μέρος Ά.
του Λύσανδρου Σιάντου.
Μεγάλη η κληρονομιά που μας άφησε ο υπαρκτός και μη Φασισμός.
Πραγματικά , 60 χρόνια πάνε περίπου από την πτώση και ακόμη άνθρωποι που
εντυπωσιάζονται και παρακινούνται από ης πρωτοποριακές του ιδέες είναι για
μας η ζωντανή απόδειξη και ακριβώς αυτό που μας δίνει δύναμη να προχωρούμε με
πάθος και χωρίς φόβο στο δρόμο που χάραξαν ήδη για μας οι μεγάλοι Ευρωπαίοι
επαναστάτες.
Οι άνθρωποι που ανακάλυψαν σε αυτόν το γιατρικό μα και συνάμα το «δηλητήριο» του
κόσμου δεν δύναται σε καμία των περιπτώσεων να θεωρηθούν αντιδραστικοί ή ακόμη
και προσωπικότητες με προβληματική αντίληψη για την ζωή , που έχουν ανακαλύψει
εκτός των άλλων ότι ο εθνικοσοσιαλισμός εκτός από ένα φτηνό φετίχ αποτελεί μέσο
και για εκτόνωση...
Όσοι λοιπόν ηλιθιωδώς ταυτίζουν τον εθνικοσοσιαλισμό (ναζισμό , φασισμό ή όπως
αλλιώς σας γουστάρει τέλος πάντων...) με ένα στείρο ρατσισμό , όχι απλώς
αυταπατώνται μα και είναι ίσως (ακόμη και εν αγνοία τους) οι μεγαλύτεροί εχθροί
του.
Ο εθνικοσοσιαλισμός δεν γεννήθηκε για να σώσει τη Γερμανική , την Ελληνική , την
Ιταλική «φυλή», αλλά είναι αυτός που θα αλλάξει τον κόσμο.
Ας καταλάβουμε ότι ο εθνικοσοσιαλισμός ούτε καν που μας έχει ανάγκη , διότι ο
ίδιος ενσαρκώνει την μαγευτική εκείνη δύναμη που γκρεμίζει και χτίζει νέους
κόσμους , είναι η ίδια η δύναμη της αλλαγής. Πραγματικά διαλεκτική η φύση του
εθνικοσοσιαλισμού , γεμάτος ζωηρές αντιφάσεις , γνήσιο τέκνο του Ελληνορωμαϊκού
κόσμου , περιέχει μέσα του όλη εκείνη την αφελή αγνότητα που περιείχε ακριβώς
και αυτός. Οι αντιφάσεις του όχι μόνο δεν κάνουν αδύνατη την εφαρμογή του αλλά
και είναι αυτές από τις οποίες πηγάζει η δύναμη και η ίδια του η ύπαρξη.
Πατρίδα , φυλή , παράδοση ... όχι δεν σταματά εκεί ο εθνικοσοσιαλισμός , διότι
όχι απλώς θέλει να λύσει και το κοινωνικό ζήτημα , αλλά το τοποθετεί και στην
κορυφή.
σδσδσ
Η γη που είναι διαθέσιμη για
χρήση από την κοινότητα , ανήκει
αποκλειστικά στο έθνος. Από την
κοινότητα και όχι από το άτομο
αποκτήθηκε με μάχη και από αυτήν
θα υποστηριχθεί ενάντια στους
εχθρούς της. Η κοινότητα ως
υπεύθυνη , μοιράζει την γη , η οποία
έχει εθνικοποιηθεί , σε αυτούς που
στοχεύουν στην ανατροφή των
παιδιών και της οικογενείας σε μια
ζωή εκτός άστεως.
Όττο Στράσσερ.
των ζητημάτων συνδέοντας και αλληλοσυμπληρώνοντάς το με τα άλλα του στοιχεία ,
από τα οποία δεν θα μπορούσε να λείπει ο Σοσιαλισμός.
Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στους αδελφούς Στράσσερ ως η ελαχίστη απόδοση τιμής
σε αυτούς και το έργο τους. Στους βασικούς εκφραστές του Αριστερού Φυλετισμού -
τον οποίο και κράτησαν ζωντανό μέχρι το τέλος της ζωής τους - στο
Εθνικοσοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Γερμανίας.
Θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι είναι αδιανόητο να μιλάμε για εθνικοσοσιαλισμό
και να ξεχνάμε τους Στράσσερ.
Οι Στράσσερ είναι κομμάτι , σαρξ εκ της σαρκός του γερμανικού και ευρωπαϊκού
εθνικοσοσιαλισμού , ιστορία και αναπόσπαστο μέρος του.
Ο Εθνικοσοσιαλισμός χωρίς αυτούς χάνει ένα σημαντικό μέρος της ουσίας του, την
σοσιαλιστική και λαϊκή του ταυτότητα , καταλήγει στείρος « ρατσισμός » που δεν
στοχεύει στην ρίζα του το κακό - το οποίο αυτοί είχανε βρει στο πρόσωπο της
αστικής τάξης , του καπιταλισμού και γενικώς του Δυτικού Πολιτισμού - αλλά το
καταστέλλει απλώς (για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα).
Ο Σοσιαλισμός όχι μόνο είναι αναπόσπαστο μέρος της Φασιστικής Κοσμοθεωρίας αλλά
και ένα από τα βασικά του στοιχεία.
Αυτός είναι που θα ανοίξει το δρόμο για το χτίσιμο της νέας ανθρώπινης κοινωνίας
και θα δώσει ξανά στον άνθρωπο την ευκαιρία να ξαναγυρίσει εκεί από όπου
προέρχεται , στην φύση του και να σταματήσει να την πολεμά , γκρεμίζοντας
συθέμελα το τερατούργημα που ακούει στο όνομα Αστικός Πολιτισμός και σύγχρονος
Κόσμος.
Ή αρχή του Εθνικοσοσιαλισμού.
Ο Γκρέγκορ Στράσσερ (όπως και ο Όττο) δεν υπήρξε ένα τυχαίο πρόσωπο στην όλη
υπόθεση του εθνικοσοσιαλισμού, αλλά ένας από τους βασικούς θεωρητικούς του. Στην
ουσία για το κόμμα ο δεύτερος αρχηγός του, αν και ο ίδιος δεν πίστευε σε αυτή
την ανόητη «αρχή» παρά στην αρχή της ιδέας και του συντρόφου. Πάνω απ' όλα για
τους Στράσσερ στεκόταν η ιδέα , και αυτή κανένας ηγέτης δεν ήταν δυνατόν να την
υπερβεί.
«Η Ιδέα από μόνη της είναι Θεϊκής προελεύσεως , ενώ οι άνδρες πού την υπηρετούν
απλά οι μηχανές της , το σώμα και η σάρκα της. Ο ηγέτης είναι αυτός που πρέπει
να υπηρετεί την ιδέα , και στην ιδέα και μόνο σε αυτή οφείλουμε απόλυτη πίστη.
Εξάλλου και ο αρχηγός είναι άνθρωπος και ανθρώπινο το να λανθάνει» [Όττο
Στράσσερ].
Όπως βλέπουμε ξεκάθαρα παραπάνω για τον Όττο Στράσσερ η ιδέα πηγάζει από το
«Θεό», έχει θεϊκή προέλευση.
Ο συσχετισμός αρχηγού - ιδέας είναι καταστροφικός και .. «η ιδέα
από μόνη της είναι αυτή που θα δείξει στην συνείδησή σου την κρίση να δεις αν
υπάρχει κάποια απόκλιση μεταξύ αυτής και του αρχηγού»
[Ο. Στ.] , άρα δίνοντας όλη σου την πίστη στην ιδέα αυτή καθ' εαυτή , ποτέ δεν
λανθάνεις όταν ο αρχηγός σου αποκλίνει από αυτήν ασυνείδητα ή και συνειδητά.
Ο αρχηγός σε καμία περίπτωση δεν εκπροσωπεί την ιδέα αλλά την υπηρετεί όπως και
ο σύντροφος , εξάλλου σύντροφος είναι και ο αρχηγός , ο λαμπρότερος των
συντρόφων.
Ο αρχηγός ανυψώνεται έτσι από τα κάτω – οι βάσεις του Φασισμού είναι ξεκάθαρα
λαϊκές - ποτέ δεν τοποθετείται από τα πάνω , διότι τότε η ίδια η αρχή του
εθνικοσοσιαλισμού, δηλαδή η αρχή του συντρόφου , είναι αυτή που έρχεται
δικαιωματικά να πετάξει τον αλλότριο αρχηγό , που κατάγεται από την όποια
πιθανόν σάπια ολιγαρχία και δεν τυγχάνει μέλος της φασιστικής οικογένειας δηλαδή
ερχόμενος από τον ενσυνείδητο λαό για το λαό.
Σ΄ έναν κόσμο με αρχηγό το χρήμα.
«Η πιο απαίσια αρχή του Καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος είναι ότι μας έχει
μάθει να κρίνουμε τα πάντα και τους πάντες με βάση το χρήμα και την ιδιοκτησία».
Γκρέγκορ Στράσσερ
Ο Βιβλικός Θεός από καιρό πια έκανε στην άκρη για να πάρει τη θέση του ο νέος
του διάδοχος : το χρήμα.
«Ο χρυσός έγινε ένα μέσο πανίσχυρο σε αυτούς που ξέρανε πώς να τον αποκτήσουν
και να τον πολλαπλασιάσουν κάτω από μια υποτιθέμενη δημοκρατία - κατ' ουσίαν
ελέγχανε και ελέγχουν όλο το πολιτικό σύστημα και τα όργανα τους που είχαν ήδη
πληρωθεί γι' αυτό δημιουργούσαν συνειδήσεις. Η αριστοκρατία έτσι έδωσε τη θέση
της στην πλουτοκρατία και ο πολεμιστής στον χρηματιστή και το βιομήχανο».
[Ιούλιος Έβολα].
Κάπως έτσι χαρακτηρίζει τον σημερινό Δυτικό κόσμο ο Έβολα. Από το φυσικό ταγό
στον υπάνθρωπο και από τον πολεμιστή στον έμπορο (σημ. ο Μαρξ αρχίζει την
κριτική του στον Καπιταλισμό στο μεγαλύτερο έργο του «Das Kapital» από τον
έμπορο). Ο αρχαίος κόσμος, ένας κόσμος γεμάτος πολιτισμό , δημιουργία ,
παραδόσεις , υγιείς κοινωνίες με αρχές και ιδανικά κατά πολύ μακριά από το χρήμα
παρέδωσε τη θέση του στο Χριστιανισμό , ο οποίος με την θέση του κατ' ουσίαν
οδήγησε , γέννησε τον Δυτικό Πολιτισμό. Ο Διαφωτισμός είναι τέκνο του
Χριστιανισμού , μπορεί να είναι νόθο , αλλά δεν παύει να παραμένει τέκνο του. Ο
διαφωτισμός όμως ήταν και κάτι άλλο. Η αρχή του τέλους του ίδιου του Δυτικού
κόσμου , ενός κόσμου ήδη σαπισμένου ήρθε για να διαγράψει πλέον την τελευταία
του πορεία, την πορεία προς τον Θάνατο. Δηλαδή τον Εθνικοσοσιαλισμό.
«Οτιδήποτε είναι επιζήμιο για την σημερινή τάξη πραγμάτων έχει την υποστήριξή
μας. Διότι εμείς επιζητούμε την Καταστροφή. Σε ένα κόσμο που μας έχει
περιθωριοποιήσει, υψώνουμε την αρχή της θέλησης για καταστροφή , διότι μόνο η
καταστροφή που θα καθαρίσει τα πάντα από το σάπιο φιλελεύθερο σύστημα θα ανοίξει
τον δρόμο σε εμάς του εθνικοσοσιαλιστές. Γι' αυτό και εμείς παλεύουμε για να
επιταχύνουμε την αρχή της καταστροφής του σημερινού συστήματος στηρίζοντας ότι
εναντιώνεται σε αυτό και το βλάπτει , όπως κάθε απεργία , κάθε κυβερνητική κρίση
, κάθε αδυναμία του Κράτους. Κάθε αποδυνάμωση του είναι καλή , πολύ καλή για μας
και πάντα εμείς θα προσπαθούμε να δυναμώνουμε όλες τις παραπάνω δυσκολίες για το
κράτος , με πείσμα και με θέληση ώσπου αυτό τελικά πεθάνει. [Γκρέγκορ Στράσσερ]
Πολύ σημαντικά τα παραπάνω λόγια. Μέσα σε λίγες γραμμές σκιαγραφείται ξεκάθαρα η
διαλεκτική ροή της σκέψης του εθνικοσοσιαλισμού , δείχνοντας ότι «Ο φασισμός του
οποίου οι ρίζες είναι αιώνιες» [Ι. Έβολα] στέκεται υπεράνω του «καλού» και του
«κακού», της ζωής» και του «θανάτου» , του «δίκαιου» και του «αδίκου» κλπ.
Θυμίζοντας και επαναφέροντάς μας αιώνιες ξεχασμένες αλήθειες : μέσω του θανάτου
έρχεται η ανάσταση και η ζωή , το καλό χωρίς το κακό αχρηστεύεται. «Από την
αγάπη μας θα γεννηθεί το μίσος» λέει ο Όττο Στράσσερ , άδικο για τον εχθρό μου
πολλές φορές σημαίνει δίκαιο για μένα ... αλήθειες που έβγαλε στην επιφάνεια ο
εθνικοσοσιαλισμός.
Πίσω στον πατέρα της Διαλεκτικής Ηράκλειτο , μέχρι και τον μεγάλο Χέγκελ και
Μαρξ και σε πείσμα του τελευταίου ακόμη , ο μη - υλιστικός ναζισμός έφερε μέσα
του τη φλόγα της διαλεκτικής άθικτη. Η συνταύτιση του Θανάτου (= καταστροφής) με
τον εθνικοσοσιαλισμό από τον Στράσσερ δεν μας θυμίζει μήπως αυτά τα φοβερά λόγια
του Φρειδερίκου Νίτσε
«Ο Καταστροφέας είναι πάντα και Δημιουργός»;
Και αν δούμε τι σημαίνουν όλα αυτά στην παρούσα κατάσταση θα μπορούσαμε να τα
ερμηνεύσουμε ως εξής : Τον Παλαιό κόσμο σήμερα - αυτόν δηλαδή που θέλουμε να
καταστρέψουμε - αποτελούνε την κορυφή του οι σάπιες ολιγαρχίες της αστικής τάξης
οι οποίες πήρανε τα ηνία της εξουσίας από τις σάπιες ολιγαρχίες της φεουδαρχίας
τις οποίες κατ' ουσίαν άφησαν ανέγγιχτες κρατώντας - και σφίγγοντας ακόμη
περισσότερο - τους παλιούς εκμεταλλευτικούς δεσμούς ανθρώπου από άνθρωπο σε μια
υποτυπώδη δημοκρατική κοινωνία του ελεύθερου οικονομικού ανταγωνισμού ( =
ταξικός ανταγωνισμός και συνεχιζόμενη ταξική πάλη ) και της αποκτηνωτικής
αποχαύνωσης με σάπιες χριστιανικές μεταφυσικές ηλιθιότητες στα μυαλά των λαϊκών
μαζών.
Αλλά - όπως έγραφε και ο Γκρέγκορ Στράσσερ - αυτό το σύστημα... « το
καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα, με την εκμετάλλευση των αδυνάτων και της
εργατικής τους
δύναμης (σημ. ορθότατα ο Στράσσερ αναφέρεται σε εργατική δύναμη και όχι εργασία
- ο εργάτης πουλάει την εργατική του δύναμη για να ζήσει , όπως ακριβώς τονίζει
και ο Κάρoλος Μαρξ στο «Κεφάλαιο»), με την ανήθικη αξιολόγηση της ανθρώπινης
ύπαρξης σε ποσότητα ( = αριθμό πραγμάτων ) και την ατομική ιδιοκτησία σε
αντίθεση με τις πραγματικές τους αξίες και τα κατορθώματά τους πρέπει να
αντικατασταθεί από ένα καινούργιο οικονομικό σύστημα, το Σοσιαλισμό».
Για τον Σοσιαλισμό.
«Εμείς οι Εθνικοσοσιαλιστές είμαστε Σοσιαλιστές , πραγματικοί Γερμανοί
Σοσιαλιστές...
...Σοσιαλιστές και όχι Σοσιαλρεφορμιστές»
Γκρέγκορ Στράσσερ
Το Αγροτικό Ζήτημα.
Στο δοκίμιό του με τίτλο «Πρόγραμμα για τον Γερμανικό Σοσιαλισμό» ο Όττο
Στράσσερ γράφει τα εξής:
«Το Αγροτικό ζήτημα στοχεύει και αυτό στην αντιμετώπιση της πείνας. Η γη που
είναι διαθέσιμη για χρήση από την κοινότητα , ανήκει αποκλειστικά στο έθνος. Από
την κοινότητα και όχι από το άτομο αποκτήθηκε με μάχη και από αυτήν θα
υποστηριχθεί ενάντια στους εχθρούς της.
Η κοινότητα ως υπεύθυνη , μοιράζει την γη , η οποία έχει εθνικοποιηθεί , σε
αυτούς που στοχεύουν στην ανατροφή των παιδιών και της οικογενείας σε μια ζωή
εκτός άστεως».
Αυτό, (το μοίρασμα δηλαδή) αναλαμβάνεται από τα τοπικά αγροτικά συμβούλια.
Επίσης το μέγεθος του αγροκτήματος οριοθετείται με βάση την αξία της γης. Όχι
περισσότερο από αυτό που χρειάζεσαι και όχι λιγότερο από αυτό που σε καθιστά
ικανό να ζήσεις μια αξιοπρεπή ζωή με φαγητό για όλη την οικογένεια καθώς και
κάποιο απόθεμα για ρουχισμό, προστασία κλπ».
Όπως βλέπουμε, μιλάει εδώ ο Στράσσερ για ένα είδος «κολλεκτιβοποίησης», όπου τα
πάντα ανήκουν σε όλους (στο έθνος δηλαδή ) και ο καθένας με βάση τις ανάγκες του
δανείζεται και το κατάλληλο μερίδιο γης (κλήρο) για να μπορέσει να ζήσει τον
εαυτό του και την οικογένειά του αξιοπρεπώς.
Αυτά ζητούσε ο εθνικοσοσιαλισμός, τη στιγμή που τα απάνθρωπα κτήνη , οι
Γιούνκερς πίνανε το αίμα του Γερμανικού λαού , ξεζουμίζοντας το εργατικό
δυναμικό του , και ως αντάλλαγμα του πετούσαν ένα ξεροκόμματο ίσα ίσα για να
βγάζει την επόμενη μέρα δουλειάς. Την στιγμή που οι εβραϊκές κλίκες είχανε
καταλάβει κάθε αστικό επάγγελμα ο Γερμανικός λαός μετά από ένα εξουθενωτικό
πόλεμο αγωνίζονταν για την επιβίωση του.
Ο λαός είδε στον Εθνικοσοσιαλισμό αυτό που πραγματικά είναι. Η σωτηρία του.
Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν δύναται να σεβαστεί την ιδιοκτησία της σάπιας
πλουτοκρατίας, Και όχι μόνο δεν τη σέβεται αλλά την καταργεί κιόλας. Ο
προλετάριος και ο αγρότης , ο εξουθενωμένος λούμπεν μικροαστός δεν έχουνε να
χάσουνε τίποτα από τον εθνικοσοσιαλισμό αλλά να κερδίσουνε την χειραφέτηση τους.
Ο εθνικοσοσιαλισμός καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και τάξης από
άλλη τάξη. Και σε όσους θεωρούν «μπολσεβικισμό» τις απόψεις αυτές , αυτό ,
αγαπητοί μου , δεν μας θίγει καθόλου. Εμείς οι Εθνικοσοσιαλιστές δεν υπάρχουμε
για να
προφυλάσσουμε τα συμφέροντα της αστικής τάξης από τον λαϊκό ξεσηκωμό που 'ρχεται
, αλλά μαχόμαστε πραγματικά για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Για το πέρασμα με επαναστατικές διαδικασίες από τον Καπιταλισμό στον Σοσιαλισμό.
Το Εθνικοσοσιαλιστικό κράτος λοιπόν , παίρνει τη γη από τις διεφθαρμένες
πλουτοκρατίες και τη διανέμει στις λαϊκές μάζες. Ένα άλλο σημαντικό σημείο της
Στρασσερικής σκέψης στο αγροτικό είναι και η απαλλαγή από τους φόρους. Οι φόροι
πλέον θα πρέπει να πληρώνονται σε είδος , εάν και εφόσον αυτό είναι δυνατόν.
Γράφει ο Όττο Στράσσερ: «ο λειτουργός της γης θα πρέπει να πληρώνει ένα φόρο
είδους στην κοινότητα με βάση την τοποθεσία της γης την αξία της , αλλά και τις
ανάγκες του , Κανένα άλλο είδος φόρου δεν θα υπάρχει.
Όταν πάλι ο λειτουργός της γης πεθάνει , τότε αυτή περνά στα χέρια του απογόνου
του , και εάν δεν υπάρχει τέτοιος , τα τοπικά εργατικά συμβούλια αποφασίζουν για
το μέλλον της γης».
Εδώ μιλάμε για ένα παρόμοιο σύστημα με αυτό της Σοβιετικής Ρωσσίας.
Αποδεικνύεται πραγματικά , όπως και σε άλλα γραπτά του Στράσσερ η σοσιαλιστική
και επαναστατική ταυτότητα του NSDAP. Υπάρχουν όντως αρκετά κοινά σημεία του
Στρασσερισμού με τον Μαρξισμό , και δεν αρνούμαστε ότι στο κοινωνικό ζήτημα
βρισκόμαστε πιο κοντά με τα μαρξιστικά κινήματα παρά με το κάθε αστικό -
εθνικόφρον κόμμα. Βέβαια υπάρχει και μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα σε μας και
τους μαρξιστές.
Εμείς δεν σκοπεύουμε να μείνουμε μόνο στην κοινωνική επανάσταση...
ΣΎΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Δημοσιεύτηκε στο όγδοο τεύχος του περιοδικού Γαμμάδιον.
Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση
του Ερνστ Ραιμ
Απόσπασμα από το βιβλίο του :
«Η Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση και τα Τάγματα Εφόδου.»
Το νόημα και η ουσία της Γερμανικής Επανάστασης , σε γενικές γραμμές δεν έχουν
γίνει κατανοητά στο εξωτερικό. Επανειλημμένα παραβλέπεται το ότι δεν πρόκειται
για μια συνηθισμένη κυβερνητική αλλαγή , αλλά για την αυγή μιας νέας
κοσμοθεωρίας.
Ο κόσμος έχει συνηθίσει να βλέπει επαναστάσεις με τις οποίες η εξουσία αλλάζει
χέρια , από τη μια πολιτική παράταξη στην άλλη. Όμως , παρόλη την εμφαινόμενη
ένταση , δεν υπάρχει καμιά θεμελιώδης αλλαγή. Γιατί , όλες αυτές οι επαναστάσεις
μοιράζονται από κοινού το ιδεολογικό πεδίο της δημοκρατίας.
Η δημοκρατική αρχή που θέλει την κρατική εξουσία να στηρίζεται στη βούληση της
πλειοψηφίας δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στη Γερμανική Επανάσταση. Βέβαια , ο
Εθνικοσοσιαλισμός κατέλαβε την εξουσία με εντελώς δημοκρατικό τρόπο με τη
σύμφωνη θέληση της πλειοψηφίας του λαού. Αλλά, αυτή η απόλυτη - μετά τις
τελευταίες εκλογές - πλειοψηφία του Γερμανικού Λαού απορρίπτει ξεκάθαρα τη
δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό , ενώ , ταυτόχρονα , αποδέχεται την ηγεσία
της αυθεντίας.
Αυτή η θεμελιώδης αποκήρυξη των δημοκρατικών αρχών από τη Γερμανία είναι και η
βασική αιτία , που οι πολλοί δεν κατανοούν τη σημασία όλων όσων συνέβησαν
πρόσφατα στην καρδιά της Ευρώπης.
Η Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση σημαίνει ρήξη με τις αντιλήψεις της μεγάλης
Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Η Γαλλική Επανάσταση εξήρε τον ατομισμό σαν κάτι
ιερό και άθικτο και , για να τον επιβάλει , διακήρυξε πως όλοι έχουν ίσα
δικαιώματα και πως όλες οι γνώμες είναι ισότιμες , ενώ αναγνώριζε μόνο μια
ανώτερη αρχή , την οποία μάλιστα περιέβαλλε με θεϊκές τιμές : τον ορθολογισμό.
Η φανφάρα «ελευθερία - ισότης - αδελφότης» υψώθηκε θριαμβευτικά σαν αετός πάνω
από τους πολιτισμένους λαούς και κατέκτησε τον κόσμο.
Στη δυτική δημοκρατία , οι αντιλήψεις της Γαλλικής Επανάστασης βρήκαν την
πολιτική τους έκφραση. Και σήμερα, μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας μένει
προσκολλημένο στη δυτική δημοκρατία , σύμφωνα με την αρχή της αδράνειας , όπως
αυτή εκδηλώνεται στις αντιλήψεις της μάζας.
Σ' αυτόν τον ορθολογιστικό τρόπο σκέψης , που αξιολογεί τις προθέσεις με
αποκλειστικό κριτήριο την εξωτερική τους επιτυχία και που αξιολογεί την ορθότητα
μιας άποψης εντελώς μηχανικά - ανάλογα με το πόσοι έχουν αυτήν την άποψη - σ'
αυτόν τον τρόπο σκέψης που πιστεύει μόνο σε όσα μετριούνται και ζυγίζονται , ο
Εθνικοσοσιαλισμός αντιπαραθέτει μια νέα μορφή ιδεαλισμού , που ο κόσμος της
δημοκρατίας δεν μπορεί να κατανοήσει , διότι η εσωτερική της φύση του είναι
ολότελα ξένη.
Στη Νέα Γερμανία , μπήκαν στην άκρη πολλές - και για την ακρίβεια , οι
υψηλότερες – αξίες , που η δημοκρατία θεωρεί ιερές και αδιαπραγμάτευτες : η
απόλυτη προτεραιότητα της διανόησης , η αναντίρρητη και εγγενής αξία του ατόμου
, η αναμφίβολη ισότητα όλων των ανθρωπόμορφων όντων , η λατρεία προς τη βούληση
της πλειοψηφίας , προς την επιτυχία , προς τους αριθμούς.
Στα παραπάνω, ο Εθνικοσοσιαλισμός αντιπαρέταξε δυνάμεις , που δεν μπορούν να
μετρηθούν και να ζυγιστούν , που δεν γίνονται αντιληπτές με υπολογισμούς και
λογική : τις δυνάμεις της ψυχής και του αίματος.
Ο Εθνικοσοσιαλιστικός κόσμος των ιδεών είναι στη σύλληψη του εντελώς
διαφορετικός από τον αντίστοιχο της δημοκρατίας. Είναι αδύνατο να καταλάβουμε
και να αξιολογήσουμε σωστά τις εξωτερικές εκδηλώσεις του Εθνικοσοσιαλισμού , αν
δεν προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τα ουσιαστικά θεμέλια του Εθνικοσοσιαλισμού.
Αυτός που νομίζει ότι θα μπορέσει να προσεγγίσει τον Εθνικοσοσιαλισμό ,
παραμένοντας περαστικός , ποτέ δεν θα κατορθώσει να καταλάβει τι συμβαίνει
σήμερα στη Γερμανία. Όποιος διασχίζει τη λίμνη σε μια βάρκα , βλέπει μονάχα τα
κύματα που προκαλεί η βάρκα. Μόνο αυτός που σταματά να κωπηλατεί , που σταματά
τη βάρκα , μπορεί να δει , κάτω από την επιφάνεια του νερού , αυτό που βρίσκεται
στα βάθη. [...]
Τα SA είναι ο μαχητικός φορέας της θέλησης και των ιδεών της Γερμανικής
Επανάστασης.
Το νόημα και τα καθήκοντα των SA γίνονται κατανοητά μόνο με βάση την ουσία και
τους στόχους της Εθνικοσοσιαλιστικής Επανάστασης.
Αντιλαμβανόμαστε την επανάσταση με την ευρύτερη και βαθύτερη έννοιά της.
Επανάσταση δεν είναι μια αλληλουχία βίαιων γεγονότων. Επανάσταση είναι η
καθολική ρήξη μιας εποχής και ενός λαού με όσα προηγήθηκαν , είναι ο
μετασχηματισμός της λαϊκής σκέψης - είναι η εμφάνιση μιας νέας κοσμοθεωρίας.
Αυτές οι επαναστάσεις , οι κοσμοθεωρητικές επαναστάσεις, έχουν πάντα δίκιο.
Διότι , δια του ηθικού δικαιώματος και του δυναμισμού μιας νέας βούλησης ,
υπερνικούν μια παλιά , κουρασμένη και σαπισμένη αρχή. Τα όποια κεκτημένα του
παρελθόντος δεν θεμελιώνουν κανένα δικαίωμα και , οπωσδήποτε , κανένα προνόμιο ,
εάν δεν έχουν τη δύναμη από μόνα τους να κατοχυρώσουν τη θέση τους.
Επομένως , μια κοσμοθεωρία χάνει την καθολική της ισχύ , εάν δεν έχει την
εσωτερική ζωτική δύναμη , που θα της επιτρέψει να κρατήσει μαγνητισμένους τους
πιστούς της , αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση μιας νέας βούλησης και μιας νέας
νοοτροπίας.
Αυτό δεν συνεπάγεται ότι οι αρχές μιας ηττημένης ή έστω υποχωρούσας κοσμοθεωρίας
είναι λαθεμένες. Σαφώς και ήταν σωστές , τον καιρό που θριάμβευαν. Μάλιστα ,
μπορούν να συνεχίσουν να υπάρχουν δίπλα και κάτω από τις εκδηλώσεις μιας νέας
εποχής και του κόσμου των ιδεών της. Χάνουν όμως το προνόμιο της επιβολής του
στίγματός τους στη νέα εποχή.
Η ζωή της ανθρωπότητας μοιάζει με τη ζωή ενός ατόμου. Όπως το άτομο γεννιέται ,
μεγαλώνει , φτάνει στο ζενίθ των δυνατοτήτων του και στη συνέχεια ξεπερνιέται
από τα παιδιά και τα εγγόνια του , οπότε και χάνει το δικαίωμα του ηγείσθαι ,
έτσι και η ανάπτυξη της ανθρωπότητας δεν παραμένει στατική ούτε υλικά ούτε
διανοητικά , αλλ' αντίθετα γεννά συνεχώς νέα υλικά επιτεύγματα και νέες
διανοητικές συλλήψεις. Όταν αυτά τα τελευταία αλλάζουν θεμελιωδώς την αντίληψη
περί ζωής και καθήκοντος , τότε τα αποκαλούμε επανάσταση.
Στις μεγάλες παγκόσμιες επαναστάσεις συμπεριλαμβάνουμε τη γέννηση του
Χριστιανισμού , τη Μεγάλη Μετανάστευση των Λαών , την εφεύρεση της τυπογραφίας
και της πυρίτιδας , την ανακάλυψη της Αμερικής , τη Διαμαρτύρηση και τη Γαλλική
Επανάσταση του 1789 , η οποία κυβέρνησε τον κόσμο επί 150 χρόνια μέσω των
παιδιών της : του Φιλελευθερισμού , του καπιταλισμού , του μαρξισμού και της
δημοκρατίας.
Στα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται μεγάλα διανοητικά κατορθώματα κι εκρήξεις της
βούλησης , η πρωτόγονη δράση της Φύσης , αλλά κι επαναστάσεις, όπως τις
αντιλαμβάνεται ο κοινός νους : οδοφράγματα , κομμένα κεφάλια και ποταμοί
αίματος.
Θα με ρωτήσετε : Από πού κι ως πού είναι επανάσταση η ανακάλυψη της Αμερικής ;
Και σας απαντώ : Τα γεγονότα από μόνα τους , όσο σημαντικά κι αν δείχνουν σε μια
δεδομένη στιγμή , παραμένουν δευτερεύοντα , όταν πρόκειται για μια αληθινή ,
γνήσια επανάσταση. Το αποφασιστικό στοιχείο είναι η επακόλουθη αλλαγή στη
νοοτροπία της ανθρωπότητας.
Και σήμερα , βρισκόμαστε σε μια ανάλογη αποφασιστική φάση της παγκόσμιας
Ιστορίας. Κατά τη γνώμη μου, η σημερινή επαναστατική διαδικασία πρωτοξεκίνησε
την 1η Αυγούστου 1914. Διότι , άλλη ήταν η ανθρωπότητα , όταν εισήλθε στον
Παγκόσμιο Πόλεμο κι εντελώς άλλη αυτή που εξήλθε από το παγκόσμιο δυναμικό πεδίο
του μεγάλου θανάτου , τέσσερα και πέντε και έξι χρόνια αργότερα.
Στον πόλεμο μπήκε ο άνθρωπος του φιλελεύθερου αστικού πολιτισμού και της
καπιταλιστικής οικονομικής ευημερίας. Κι από αυτή την υψικάμινο της ανθρωπότητας
, βγήκε ο άνθρωπος που, κάτω από Το κυκλώπειο σφυροκόπημα της μάχης , έμαθε να
περιφρονεί οτιδήποτε δεν αντέχει σ' αυτή την ανελέητη δοκιμασία του χαρακτήρα.
Στις εκατόμβες του Παγκοσμίου Πολέμου , ο οποίος άμεσα και έμμεσα σκότωσε 12
εκατομμύρια ανθρώπους , ξεψύχησαν και οι ιδέες της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης.
Στα φλεγόμενα πεδία της μάχης , στη Γαλλία και στη Φλάνδρα βρίσκεται το κλειδί
για την εσώτερη , πνευματική κατανόηση της νέας ανάπτυξης της σύγχρονης
ανθρωπότητας.
Εκεί έξω , όπου οι άνθρωποι σκοτώνονταν κατά εκατομμύρια , εκεί, μπροστά στην
αδιάλειπτη παρουσία του θανάτου , έσβησε καθετί το επιφανειακό , καθετί το
ασήμαντο.
Μόνο το γνήσιο , το αληθινό , το αντρίκειο άντεξε , μόνον αυτό που δεν
χρειαζόταν βοήθεια και υποστήριξη , διότι στεκόταν όρθιο από μόνο του , σαν
βράχος και κολώνα. Αλύπητα , ανελέητα κρίνεται ο χαρακτήρας στη μάχη.
Από το ημερολόγιο του Γιόζεφ Γκαίμπελς :
Απρίλιος 1933
‘’Ο λαός ζητά Δεύτερη Επανάσταση.
Πρέπει να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας , με την Αντίδραση.
Η Επανάσταση δεν θα σταματήσει πουθενά.’’
Μάρτιος 1945
’’Αυτά που ήθελε ο Ραιμ ήταν σωστά…
Στις 30 Ιουνίου , θα έπρεπε να είχαν εκτελεστεί καμιά εκατοστή στρατηγοί και όχι
καμιά εκατοστή αξιωματούχοι των SA.
Εκείνα τα γεγονότα ήταν τραγικά και σήμερα βλέπουμε τις συνέπειες.’’
Δημοσιεύτηκε στο πέμπτο τεύχος του περιοδικού Γαμμάδιον.
Για επικοινωνία με το Φαιοκόκκινο Μέτωπο: faiokokkino_metwpo@hotmail.com
Τα θεμέλια του Στρασσερισμού.
Ο Όττο Στράσσερ
γεννήθηκε στο Βίντσχαϊμ το 1897. Σπούδασε νομικά. Εντάχθηκε στο NSDAP το 1925.
Μαζί με τον αδελφό του Γκρέγκορ , υπήρξε ένας από τους κυρίους εκπροσώπους της
Σοσιαλιστικής Πτέρυγας του Εθνικοσοσιαλισμού. Το 1930 , διαφώνησε με την
προσέγγιση Χίτλερ - κεφαλαίου και έφυγε από το Κόμμα σχηματίζοντας το Μαύρο
Μέτωπο , μια Εθνικοσοσιαλιστική κίνηση με αντιχιτλερικό προσανατολισμό.
Αυτοεξορίστηκε στην Τσεχοσλοβακία κι από κει στην Ελβετία και στον Καναδά. Μετά
τον Πόλεμο επέστρεψε στη Δυτική Γερμανία , όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται
πολιτικά ως Εθνικοσοσιαλιστής. Πέθανε στο Μόναχο το 1974. Το κείμενο που
ακολουθεί είναι απόσπασμα από το βιβλίο του «Ο Χίτλερ κι εγώ» (1940).
Το ξεκίνημα της
Σοσιαλιστικής Πτέρυγας του NSDAP
Του Όττο Στράσσερ
Μετά την πρώτη μου συνάντηση με τον Χίτλερ , παρ' όλα όσα μου
έλεγε ο Γκρέγκορ , δεν είχα αποφασίσει να ενταχθώ στο κόμμα. Συζητούσα με τον
αδελφό μου , όταν ευκαιρούσε, παρακολουθούσα στενά την πρόοδο , αλλά και τα
σφάλματα των ηγετών του NSDAP. Ένιωθα πως μόνο η ιδέα του
εθνικοσοσιαλισμού μπορούσε ν' αναστήσει την πατρίδα μου , αλλά, παρά ταύτα,
αρνιόμουν να συνεργαστώ ανοιχτά με τους ανθρώπους, των οποίων ηγείτο ο Άντολφ
Χίτλερ. [...]
Το 1925, οι προοπτικές άλλαξαν. Ο Χίτλερ, έχοντας αποφυλακιστεί , ξανάγινε
κυρίαρχος του κινήματος στη Νότια Γερμανία , όμως η Βόρεια Γερμανία τού ήταν εν
μέρει απαγορευμένη , ενώ στις επαρχίες της Πρωσίας δεν είχε καν το δικαίωμα να
μιλήσει δημόσια..
Ο Χίτλερ γνώριζε τις οργανωτικές ικανότητες του Γκρέγκορ , γνώριζε πόσο
δημοφιλής ήταν ο Γκρέγκορ στους εργάτες , γνώριζε τη βαθιά του εντιμότητα. Του
ζήτησε λοιπόν ν' αναλάβει το Εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα στη Βόρεια
Γερμανία , αφήνοντάς του πλήρη ελευθερία δράσης. Γι' άλλη μια φορά, ο
αδελφός μου ζήτησε τη βοήθειά μου. Υπό αυτές τις συνθήκες δέχτηκα και, από την
άνοιξη του 1925 εντάχθηκα στο κόμμα.
Με τον Λούντεντορφ στο πλευρό του Γκρέγκορ , μπορούσε να ξεκινήσει το μεγάλο
έργο: να βρούμε μια σταθερή :πλατφόρμα πολιτικής και ιδεολογικής οργάνωσης του
NSDAP στον Βορρά.. Ο Χίτλερ συγχάρηκε ζωηρά τον Γκρέγκορ όταν έμαθε ότι
εντάχθηκα στον αγώνα.
«Ό,τι κι αν κάνει, θα το κάνει καλά», είπε στον αδελφό μου. « Δυο
άνθρωποι σαν εσάς δεν μπορούν παρά να κερδίσουν το κόμμα.»
Στη Βόρεια Γερμανία, η κατάσταση ήταν δύσκολη , μα κι ενδιαφέρουσα. Έπρεπε
ν' ανασυντάξουμε τα διασκορπισμένα μέλη του κόμματος , να τους προσφέρουμε ευφυή
έντυπα , προσαρμοσμένα στο πνεύμα τους , αλλά και στις αντιλήψεις που
προωθούσαμε. Πρώτα πρώτα , εκδώσαμε μια δεκαπενθήμερη επιθεώρηση αποκλειστικά
για τα στελέχη του NSDAP , την οποία ονομάσαμε
Εθνικοσοσιαλιστικές Επιστολές
( NationaISozialistische Briefe ).
Το δεύτερο πράγμα που κάναμε ήταν να καταρτίσουμε ένα οικονομικό , πολιτικό και
πολιτιστικό πρόγραμμα. Ειδικά στο οικονομικό πεδίο , το πρόγραμμά μας στρεφόταν
εξίσου ενάντια στον μαρξισμό και τον καπιταλισμό. Επιζητούσαμε μια νέα ισορροπία
, βασισμένη σε μια κρατική φεουδαρχία. Όλα τα θεμελιώδη αγαθά ανήκαν στο κράτος
, το οποίο και θα εμπιστευόταν τη διαχείρισή τους στους ιδιώτες. Ο καθένας θα
μπορούσε να διαχειριστεί ελεύθερα τη γη του , αλλά δεν θα μπορούσε ούτε να
πουλήσει ούτε να υπενοικιάσει την κρατική περιουσία. Έτσι , επιδιώκαμε ν'
αντιμετωπίσουμε την προλεταριοποίηση και να βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας να
διατηρήσουν μιαν αίσθηση ε.λευθερίας. Ελεύθερος είναι μόνον αυτός που δεν
εξαρτάται οικονομικά από κανέναν.
Κατά τ' άλλα , εθνικοποίηση προβλεπόταν μόνο για όσα αγαθά δεν πολλαπλασιάζονται
απεριόριστα. Ανάμεσα τους, οι πρώτες ύλες και η βαριά βιομηχανία μιας χώρας. Στο
πεδίο της πολιτικής , απορρίπταμε τις ολοκληρωτικές αντιλήψεις και προωθούσαμε
την ομοσπονδιοποίηση. Το κοινοβούλιο, αντί ν' αποτελείται από κομματικούς
εντεταλμένους , θα σχηματιζόταν από αντιπροσώπους συντεχνιών, τις οποίες
διαιρούσαμε σε πέντε ομάδες : εργάτες , αγρότες , υπάλληλoι , βιομήχανοι και
ελεύθεροι επαγγελματίες.
Η αποκεντρωμένη Γερμανία θα οργανωνόταν πολιτικά σε καντόνια , κατά το ελβετικό
πρότυπο. Η Πρωσία , διαχωρισμένη από τη Ρηνανία , την Έσση , το Ανόβερο , τη
Σαξονία και το Σλέσσβιχ-Χόλσταιν , δεν θα μπορούσε πια ν' ασκεί ηγεμονία σε
βάρος της υπόλοιπης Γερμανίας. Κάθε καντόνι θα κυβερνιόταν από γηγενείς , χωρίς
καμιά εξαίρεση σε ολόκληρη την κλίμακα της διοικητικής ιεραρχίας. Η ευημερία της
χώρας θα εξασφαλιζόταν από την εθνικοποίηση της βαριάς βιομηχανίας και την
μετατροπή των μεγάλων ιδιοκτησιών σε κρατικά φέουδα.
Ο πρωσικός μιλιταρισμός καταργούνταν από το πρόγραμμα μας και στο νέο σύνταγμα
θα προβλεπόταν είτε ένας μικρός επαγγελματικός στρατός είτε μια λαϊκή
πολιτοφυλακή κατά το ελβετικό πρότυπο. Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής,
ζητούσαμε να πάψει ο εξοστρακισμός της Γερμανίας , ώστε όλες οι χώρες φυσικά να
αντιμετωπίζονται ισότιμα. Δεν εκφράζαμε εδαφικές διεκδικήσεις , ενώ για το
ζήτημα των αμφισβητούμενων περιοχών με γερμανικές μειονότητες , προβλέπαμε λύση
με έντιμα δημοψηφίσματα.
Μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία , θεμελιωμένη στις ίδιες αρχές με την
εσωτερική ομοσπονδία της Γερμανίας θα μετέτρεπε την - αφοπλισμένη - Ευρώπη σ'
ένα αλληλέγγυο μπλοκ , εντός του οποίου κάθε χώρα θα διατηρούσε την αυτονομία
της ως προς τη διοίκηση , τα έθιμα και τη θρησκεία. Η κατάργηση των δασμών θα
οδηγούσε στη δημιουργία ενός αυτάρκους ευρωπαϊκού χώρου , με ελεύθερη διακίνηση
τόσο των οικονομικών όσο και των πολιτιστικών αγαθών.
Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε εξαιτίας της προοδευτικής απομάκρυνσης από
τις παλαιές πολιτιστικές και οικονομικές αρχές. Κρίναμε επομένως , ότι η
αναδημιουργία θα θεμελιωνόταν σε μια νέα τάξη, η οποία θα επανέφερε την αρμονία
ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργάτες , ανάμεσα στο άτομο και τη συλλογικότητα.
Αρμονία - και μόνη η λέξη αποκλείει κάθε ιδέα δικτατορίας :
ούτε δικτατορία μιας κοινωνικής τάξης ούτε δικτατορία μιας φυλής. Η αρμονία θα
έπρεπε επίσης να επανεγκαθιδρυθεί ανάμεσα στον Άνθρωπο και τον Θεό , ανάμεσα
στον λαό και τη θρησκεία. Ο υλισμός και η θεοποίηση της τεχνολογίας οδήγησαν
μετά το 1900 σε ψυχολογικά προβλήματα, που με τη σειρά τους γέννησαν μια βαθιά
ανηθικότητα. Εν συντομία, η αρμονία σε όλους τους τομείς ήταν ο πρωταρχικός
στόχος του προγράμματός μας , διότι , με την εναρμόνιση των διαφορετικών τάσεων
, καθίσταται δυνατή η ενότητα μέσα από την πολλαπλότητα , ενώ ταυτόχρονα
αποτρέπεται η ομογενοποίηση.
Το κείμενο του Όττο Στράσσερ
δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον χειμώνα του 2004 στο αριστερό φυλετικό έντυπο «Γαμμάδιον».
Μερικά στοιχεία για την μπάντα μας
Η μπάντα μας δημιουργήθηκε μόλις πριν 3 μήνες τον Γενάρη του 2008. Αποτελείται
από 3 άτομα τον Red Byron ( 26 ) , τον Jihad ( 20 ) , και την Μήδεια
( 22 ).
Είμαστε αριστεροί Εθνικοσοσιαλιστές εγώ και ο Jihad και η Μήδεια απλά Αυτόνομη αντικαπιταλίστρια.
To ντέμο μας θα διανεμηθεί δωρεάν σε δεκάδες αντίγραφα σε ολόκληρη την Ελλάδα
και μέσω της σελίδας μας στο myspace:
http://www.myspace.com/xaristikivoli
Δεν είμαστε ενταγμένοι σε κάποια οργάνωση ή κόμμα προτιμούμε την Aυτόνομη
πολιτική δράση και παρουσία.
Είμαστε μέλη της εργατικής τάξης και όπως είναι φυσικό είμαστε αντικαπιταλιστές
και εχθροί της σάπιας ακροδεξιάς αντίδρασης και των παρακρατικών ακροαριστερών
νεοταξικών σκουπιδιών.
Για εμάς ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι Κίνημα της Αριστεράς όπως περιγράφει και στο
βιβλίο του ο Povl Rus Knudsen.
Έτσι λοιπόν μελετάμε με κριτική ματιά τα κείμενα και την πολιτική σκέψη των
Ernst Junger , Otto και Gregor Strasser , Ernst Rohm , θαυμάζουμε το έργο και
την ζωή του Cornelius Codreanu , του Ledesma Ramos , του Che Guevara , παίρνουμε
δύναμη ιδέες από τα έργα του Jack London και του Julius Evola , είμαστε
υποστηρικτές της αντίστασης στο Ιράκ , την Βόρεια Κορέα σε κάθε σημείο του
πλανήτη όπου το κτήνος του Ιμπεριαλισμού τα βρίσκει σκούρα.
Αντίσταση για εμάς δεν είναι μόνο οι Εθνικιστές και οι Εθνικοσοσιαλιστές και
αυτό είναι φυσικό διότι η αντίσταση είναι πολύμορφη. Αντίσταση λοιπόν είναι και
ο Τσάβες στην Βενεζουέλα , ο Μοράλες στην Βολιβία , ο Αχμαντινεζάντ στο Ιράν ,
οι Κούρδοι αντάρτες του PKK , οι σύντροφοι του NBF στην Ρωσία , οι
Βορειοκορεάτες που αρνούνται να υποκύψουν στον Αμερικάνο.
Τα πράγματα για εμάς είναι απλά και ξεκάθαρα. Ζούμε σε μια άθλια εποχή όπου
κυριαρχεί πλήρως το καπιταλιστικό σύστημα , η λογική του κέρδους και η
κοσμοπολίτικη αντίληψη. Η κοσμοκρατορία των Mc Donald’s και των Starbucks
εισχωρεί σε κάθε κοινωνία στην Ευρώπη , την Ασία , την Αφρική.
Δεν υπήρξαν και δεν θα υπάρξουν όρια για τον Καπιταλισμό. Νέες τράπεζες
ιδρύονται , το κεφάλαιο ενισχύεται ακόμα περισσότερο το προλεταριάτο εξοντώνεται
καθημερινά.
Τα ναρκωτικά σκληρά και μαλακά ένα από τα πιο δυνατά όπλα του Καπιταλισμού είναι
πιο φθηνά άρα πιο εύκολο για την νεολαία , για την κάθε επαναστατική νεολαία σε
ολόκληρο τον κόσμο να εθιστεί σε αυτά να νεκρωθεί ο εγκέφαλος της και να μην
αντιδράσει σε κανέναν μελλοντικό εχθρό στόχο και σκοπό του συστήματος.
Κάμερες παντού , μπάτσοι παντού , νέοι τρομονόμοι , παρακολουθήσεις τηλεφώνων ,
στημένες δίκες , βαριές ποινές σε ανθρώπους που είναι Επαναστάτες και
αμφισβητούν τον Καπιταλισμό και την Νέα Τάξη.
Ανεργία , ανέχεια , φτώχεια , παρακμή σε κάθε επίπεδο προβολή κάθε σάπιου
εγκεφάλου και σχεδίου που στηρίζει ο Μεγάλος Αδερφός κάθε μέρα και συνέχεια από
τηλεοράσεις και ραδιόφωνα.
Μόνη λύση για εμάς το Φαιοκόκκινο Μέτωπο.
Μαθαίνουμε λοιπόν για συνεργασία Βόρειας Κορέας και Συρίας , συνεργασία Τσάβες
και Μοράλες , αλληλεγγύη ανάμεσα σε Ιρανούς και Γερμανούς Εθνικοεπαναστάτες και
άλλα πολλά.
Και αυτός πρέπει να είναι ο δρόμος μας για ένα καλύτερο μέλλον. Ένα μέτωπο όπου
οι πιστοί της Σοσιαλιστικής Επανάστασης , και οι μαχητές του Τζιχάντ θα δώσουν
το χέρι τους σε έναν σύντροφο της άλλης πλευράς. Σε έναν σύντροφο πιστό
στρατιώτη του Εθνικού Σοσιαλισμού. Και όλοι μαζί ενωμένοι θα συνεχίσουμε στον
δύσκολο δρόμο για Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Για επικοινωνία το email μας :
xaristikivoli@yahoo.gr
Red Byron
Η Μητρότητα και
η Πολεμική Αρετή αποτελούν κλειδιά για τον Εθνικό Σοσιαλισμό.
του Γκρέγκορ Στράσσερ.
Η Μητρότητα και η Πολεμική Αρετή αποτελούν κλειδιά για τον
Εθνικό Σοσιαλισμό. Είμαστε σοσιαλιστές. Είμαστε θανάσιμoι εχθρoί του σημερινού
καπιταλιστικού συστήματος όπου βασιλεύουν η εκμετάλλευση των οικονομικά
αδύνατων , το άδικο μισθολογικό σύστημα και η εκτίμηση της αξίας των ανθρώπων
ανάλογα με τον πλούτο και τα χρήματά τους αντί για την υπευθυνότητα και το
χαρακτήρα τους. Σκοπεύουμε λοιπόν να καταστρέψουμε αυτό το σύστημα ό,τι και να
γίνει !
Παρόλα αυτά όμως δεν είναι αρκετό να αλλάξουμε απλώς το
σύστημα και να το αντικαταστήσουμε με ένα άλλο. Αυτό που χρειάζεται είναι να
αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων ! Ο τρόπος σκέψης που πρέπει να
καταπολεμηθεί είναι ο υλισμός ! Πρέπει να μάθουμε ότι η εργασία σημαίνει κάτι
περισσότερο από απλή συσσώρευση αγαθών. Η αξία ενός ανθρώπου είναι κάτι βαθύτερο
από τον αριθμό των μετοχών που έχει ! Το να κρίνεται η αξία του καθενός με βάση
το χρήμα , τον πλούτο και τα υλικά αγαθά είναι η πιο διεστραμμένη επινόηση αυτού
του καπιταλιστικού συστήματος. Η παρακμή ενός λαού είναι αναπόφευκτη συνέπεια
αυτής της νοοτροπίας , διότι η επιλογή με βάση τoν πλoύτo είναι ο υπ αριθμόν
ένας εχθρός της Φυλής , του Αίματος και της ζωής ! Εμείς ποτέ δεν παρεκκλίναμε
από τη θέση ότι ο Εθνικός Σοσιαλισμός θα βάλει ένα τέλος στα προνόμια των
πλουσίων και ότι η χειραφέτηση του εργάτη περνάει μέσα από την άμεση συμμετοχή
στα κέρδη , την ιδιοκτησία και την διοίκηση.
Έχει γίνει μεγάλη συζήτηση μέσα στο εθνικολαϊκό κίνημα για
την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας πολιτικής ηγεσίας. Αυτή η ανάγκη έρχεται να
συνδεθεί με αυτά που ανέφερα παραπάνω. Οι τρόποι που προτείνονται για να λυθεί
το πρόβλημα της ηγεσίας ( εξέταση της καθαρότητας του αίματος , δημιουργία
καθαρά Νορδικών τύπων κλπ ) μου φαίνονται κάπως ομιχλώδεις και αμφίβολοι από
πρακτική άποψη. Υπάρχει όμως ένας τρόπος ο οποίος είναι παραδοσιακά Γερμανικός
και Πρωσσικός και είναι ο πιο κατάλληλος από όλους. Για έναν άνδρα , η
στρατιωτική υπηρεσία είναι η πιο ξεκάθαρη και άξια μορφή συμμετοχής στα κοινά –
για τη γυναίκα είναι η μητρότητα ! Υπάρχουν πολλές Αφρικανικές φυλές όπου οι
γυναίκες που πεθαίνουν στον τοκετό κηδεύονται με τις ίδιες τιμές που αποδίδονται
στoυς πoλεμιστές που έπεσαν στη μάχη ! ... Μπορεί να φαίνεται ουτοπικό , αλλά
για μένα αποτελεί βεβαιότητα ! Αν ακολουθήσουμε αυτό τον τρόπο επιλογής , μέσα
σε είκοσι με τριάvτα χρόνια η Γερμανία θα έχει μια ηγεσία και μια εκτελεστική
εξουσία που θα αλλάξουν όλο το πρόσωπο της κοινωνίας και του κράτους και θα
αποτελέσει τη σπονδυλική στήλη του κράτους και της οικονομίας!
Σημείωση : Ο Gregor Strasser ( 1892 – 1934 )
διετέλεσε ηγέτης του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στη Βόρειο Γερμανία και
επικεφαλής του τμήματος Προπαγάνδας και Οργάνωσης του Ράιχ. Ήταν εκφραστής της
«αριστερής» αντικαπιταλιστικής και σοσιαλεπαναστατικής πτέρυγας μέσα στο Κόμμα.
Δημοσιεύτηκε στο τρίτο τεύχος του
περιοδικού «Ο Έλληνας Εργάτης» τον Ιούλιο του 2000.
|
