Pantelis Pavlidis

Σάββατο, 23 Ιουλίου · 19:30

ΙΕΡΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΘΕΩΝ - ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΒΑΚΧΩΝ του Παντελή Παυλίδη

Μουσικό δρώμενο ΧΟΡΟΥ και ΥΜΝΩΝ, βασισμένο στις ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη

ΜΟΥΣΙΚΗ-ΧΟΡΟΣ & ΥΜΝΟΙ, επιλεγμένα αποσπάσματα, Ινδουιστικοί, Σουαχίλη, ύμνος προς Βάκχο και προς Διόνυσο

Mια ιδιαίτερη παράσταση, με την ομάδα «ΕΥΔΟΥΣΙΝ», την ομάδα χορού Sarakasi Trust από το Ναϊρόμπι της Κένυας και την Ινδή κορυφαία χορεύτρια Radhika Shah.

Η Νίκη των Βακχών» αποτελεί μία μοναδική παράσταση γιατί εξιστορείται κατά τον τρόπο της αρχαίας τραγωδίας από μουσικούς και χορευτές διαφορετικών χωρών, που με το σώμα και τη φωνή τους, μετουσιώνουν τα μηνύματα του έργου και αναδεικνύουν την ιστορία του Διονύσου από τον Ευριπίδη.
Η προσέγγιση αυτή γίνεται με αρχέτυπη μουσική, με το χορό, που ερμηνεύει το περιεχόμενο της τραγωδίας με την κίνηση του αθέατου λόγου και με Αρχαίους ύμνους προς το Θείο από διαφορετικούς λαούς, που δίνουν μια πανανθρώπινη διάσταση στο έργο.
Σύγχρονοι μύστες της τέχνης, ως άλλοι Βάκχοι, μελετώντας το αδιαίρετο γνώρισμα της παράδοσης των λαών, απαλλαγμένο από τους κάθε λογής φραγμούς που θέτουν οι άνθρωποι, προσεγγίζουν μέσα από τη δική τους έμπνευση την παράδοση αυτή.
Ο Παντελής Παυλίδης, ένας από αυτούς, με τη συμμετοχή των χορευτών και μουσικών από την Κένυα και την Ινδία, χρησιμοποιώντας τα επαναλαμβανόμενα μουσικά μοτίβα αναστενάρηδων και άλλων ρυθμών της Μακεδονίας, της Θράκης και του Πόντου, και ύμνων από την Ινδία και την Κένυα, καταδεικνύει τον ευρύτερα ανθρωπιστικό χαρακτήρα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και πώς δι αυτής προσεγγίζεται ευκολότερα το στοιχείο της βακχείας.
Ο Ευρυπίδης εμπνεύστηκε από τα Δρώμενα μύησης που γινόταν στην αρχαιότητα. Η συστηματική έρευνα του ελληνικού πολιτισμού αποκαλύπτει πως από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα διατηρείται η ίδια ιδιοσυγκρασία του λαού με παρόμοιες αντιδράσεις, ψυχικές πνευματικές καλλιτεχνικές. Ξαναγεννιούνται από το μηδέν παρόμοιοι τρόποι λατρείας, παρόμοιο ύφος τραγουδιών, παρόμοια αντίληψη για τη ζωή, για την τέχνη και για το λόγο. Έτσι, οι Βάκχες του Παντελή Παυλίδη αποτελούν μία σύγχρονη έκφραση που εμπεριέχει μέσα της αρχέγονα στοιχεία της μουσικής και της ελληνικής ποίησης.
Ταυτόχρονα όμως δίνουν μια σύγχρονη διαπολιτισμική διάσταση στη μουσική αλλά με τον πρότυπο τρόπο του κυκλικού θεάτρου, με τον ήχο της Λύρας, του Αυλού και των Κρουστών, στο ρυθμό που προβάλουν εσωτερικά δυναμικά συναισθήματα και διεγείρουν το νου και το σώμα, ώστε με την ενστικτώδη παρόρμηση να έρχονται σε αλληλοσυμπλήρωση.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Παντελής Παυλίδης – Αρχαία Λύρα, Λύρα Πόντου.
Παν Καπερνέκα – Αυλός, Μανδούρα, Βαλίχα
Δημήτρης Βασιλειάδης: Κανονάκι
Αρετή Μίγγου – Κρουστά
Ιουλιέττα Κιοσσέ – Νταούλι

ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ

Διόνυσος: Radhika Shah. Από τις σημαντικότερες δασκάλες χορού στην Ινδία
Αγαύη: Κλεονίκη Παυλίδου, χορεύτρια, Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ
Τειρεσίας: Στέλιος Μοναχάς, χορευτής
Κάδμος: Billy Sadia Onyango, χοροδιδάσκαλος των sarakasi-trust
Πενθέας: Ανδρέας Ασπρομάλης
Αγγελιοφόρος: Παν Καπερνέκα, τραγουδιστής ΑΒΑΤΟΝ
Αγγελιοφόρος: Παντελής Παυλίδης

ΧΟΡΟΣ

Μαινάδες :

Ομάδα των Sarakasi Trust (Κένυα)
Catherine Wahito Kibugi
Janet Akoth Odongo Renee Githinji
Winnie Otieno
Faith Wangari
Pelagiah Wangari

Βάκχες :

Ροδούλα Γκουλιαμπέρη
Κλεονίκη Παυλίδου
Ελένη Αθανασιάδη
Humeyda Ok Monacha
Χαρίκλεια Δέκου

Επιμέλεια κίνησης: Edwin Ooro, Ροδούλα Κουλιαμπέρη, Κλεονίκη Παυλίδου Σκηνικά:Artwork Μητρουλάκης, Κοστούμια: Χρυσούλα Κομζιά Ήχος – Φωτισμός: Γιώργος Σεβαστάτος Κόμης Έργα: Χρήστος Κάμερες: Νίκος Δούρτσης, Ηρακλής Ρήγας, Βισάλτης Παραγωγή: ΙΔΕΑ Εικαστική Επιμέλεια: Ηρακλής Καζαντζίδης Δ/ντρια Παραγωγής: Κατερίνα Κάλτσου Οργάνωση Παραγωγής: Κων/νος Τζέκης

Διάρκεια παράστασης: 72΄

THE VICTORY OF BACCHAE

by Pantelis Pavlidis

Saturday, 23 Ιουλίου · July 19:30

A musical happening of DANCE and HYMNS Based on Euripides’s Bacchae

MUSIC-DANCE & HYMNS, chosen extracts, Hinduistic, Swahili, hymn to Bacchus and Dionysus. A special show, with “ΕΥΔΟΥΣΙΝ” team, Sarakasi Trust dance team from Nairobi Kenya, and top Indian dancer Radhika Shah.

The Victory of Bacchae is a unique show because the story is told in the form of ancient tragedy, by musicians and dancers of different countries, who, with their body and voice, transubstantiate the play’s meanings and bring out Euripides’s story of Dionysus.
This approach is achieved through archetype music, dance, which interprets the content of tragedy with the movement of unseen speech and with Ancient hymns to Holiness, from different peoples, which give a universal dimension to the play. Contemporary art ‘initiators’ become Bacchus themselves, and studying the indivisible feature of peoples tradition, freed from any type of barrier set by men, approach that tradition through their own inspiration.
Pantelis Pavlidis, one of them, with the participation of dancers and musicians from Kenya and India, using the repeated musical motifs of “anastenarides” and other rhythms of Macedonia, Thrace and Pondos, and hymns from India and Kenya, demonstrates the wider humanistic character of Greek traditional music and how the element of baccheia is easier approached through it.
Euripides drew inspiration from the initiation ceremonies that took place in ancient times. The systematic research of the Greek civilization reveals that, from ancient times until today, the temperament of the people remains the same, with similar reactions, mental, spiritual and artistic. Similar ways of worshipping are born from nothing, similar feel of songs, similar perception of life, art and language.
Therefore, Bacchae by Pantelis Pavlidis constitute a contemporary expression that entails primitive elements of music and Greek poetry.
At the same time however, they give a contemporary cross-civilization dimension in music, but with the archetype way of cyclic theatre, the sound of the lyre, flute and drums, at a rhythm projected by internal dynamic emotions. They stimulate the mind and body, so that they complement themselves through instinctive impulse.

A few words about the play

Euripides, the most tragic of tragic poets of Ancient Greece, composes Bacchae in 415 BC, marking the end of an era. Bacchae is the last of his plays and is considered the most mystical one. Euripides experiences the Peloponnesian War firsthand, and makes a prediction –through Bacchae– that a new era will begin for Greece.
In Euripides’ times the story of Dionysus was known to everyone. Even though Dionysian worship was born before Euripides, it was so influenced by the East, that in some way, Euripides’ play is the one that marks Dionysus existence in ancient Greek religious and social life.

Thebes is in turmoil. Dionysus has arrived from distant Lydia followed by the chorus of maenads, with the intention of punishing the city because Pentheus, king of Thebes, does not allow his worship.
Dionysus sets the women of Thebes in a manic state and forces Pentheus to disguise himself as a woman and follow the pagan rituals of Bacchae, in Kithairon mountain. But they take notice of him, and tear him to pieces, with Agave, his mother, as a leader. Agave, in a manic state, brings her son’s head back to the city. When she realizes what has happened, her pain is unbearable. But Dionysus has fulfilled his punishment.

INTERPRETERS

ПОБЕДА ВАКХАНОК

Музыкально-хореографически​й спектакль с исполнением гимнов, основанный на трагедии " Вакханки" Эврипида
МУЗЫКА, ХОРЕОГРАФИЯ И ГИМНЫ, избранные цитаты, индуистские, суахили, прусские, а так же гимн, посвященный Вакху и Дионису.
Оригинальная театральная постановка группы "ЭВДУСИН" и танцевального ансамбля Sarakasi Trust, из Найроби, Кения.
Музыканты и танцоры из разных стран, посредством движения и танца передают нам основные мысли древнегреческой трагедии. Эврипид вдохновляет, поскольку описывает действительность, тем самым увековечивая и клеймя её, как неоспоримую истину. Путём разрушений он ведет нас к свету истины, очищению и знанию. Центральной мыслью произведения "ПОБЕДА ВАКХАНОК", побуждающей зрителя к саморазвитию, является способность одержать победу над собой.
Данная интерпретация, с первобытными звуками и танцами, основана на пожалуй самой трудной для постановки древнегреческой трагедии. Эврипид черпал вдохновение в античных Обрядах посвящения. Черты их, ярким примером которых является обряд Нестинарства (хождения по раскалённым углям в состоянии религиозного транса), сохранились и в наши дни в народных традициях Македонии и Фракии, и послужили, в свою очередь, источником нашего вдохновения.
Целью театральной постановки является подача наиболее значительного из творений Эврипида в современном межкультурном аспекте, оригинальным методом кругового театра, со звуками лиры, флейты и ударных инструментов, в ритме, подчеркивающем внутренний динамизм чувств, пробуждающем тело и душу.
Повествование разворачивается , и интернациональный коллектив музыкантов и танцоров, посредством пластики и танца, доводит до зрителя основные мысли великого произведения. Наш подход к театральной постановке придает особое значение живой музыке, исполненной на античных музыкальных инструментах, танцу, интерпретирующему содержание трагедии , а так же античным гимнам разных народов во славу бога Диониса, древние диалекты которых придают ему всечеловеческий аспект...